Ostatnio ciągle coś naprawiam, aż ku swemu zdziwieniu. Naprawdę wolę kompy oprogramowywać, a nie lutować im podzespoły… ^^;

(more…)

Niestety, ten wpis nie jest dostępny po polsku.

Niestety, ten wpis nie jest dostępny po polsku.

Mam ci ja taki stareńki keyboard Yamaha PSR-330. Od jakiegoś czasu stał i się kurzył, bo jak tu grać na czymś, co po jakichś kilkunastu sekundach od włączenia się zawiesza, wyświetla jakieś krzaki na ekranie, i ewentualnie wydaje jakiś nieskoordynowany pisk? Wziąłem śrubokręt i… do roboty.

(more…)

Jak zwykle udaną naprawą wypada się pochwalić. Tym razem poszczęściło się starusieńkiemu Lifebookowi, w którym tajemniczo milczały głośniki.

(more…)

Jak coś nie działa jak powinno, i Sinus to coś dorwie, to najpewniej rozkręci, skręci z powrotem, w sumie nic nie naprawi, ale jakoś potem będzie działało lepiej. Tym razem oberwało się prastarej maszynie do szycia marki Łucznik.

(more…)

Gmail mnie nie lubi. Uwziął się, że maile z mojego IP (jakiekolwiek teraz w Netii bym nie dostał) będzie traktował jako spam, i już z SMTPa mnie odsyła precz. No to, pomyślałem, ja cię załatwię, draniu. Wpisałem sobie w /var/qmail/control/smtproutes:
:smtp.gmail.com
Ale nie, figa, to samo. Na jakiejś przydatnej stronce przeczytałem, że to trzeba w pełni poprawnie, przez TLS, z hasłem i w ogóle. Ale tu niespodzianka – goły qmail, z pakietu netqmail-1.05, nie zna sztuczek ze STARTTLS ani podobnych, ba, nie ma nawet łatki “remote-auth”, pozwalającej mu podawać poświadczenia przy przesyłaniu poczty gdzieś dalej! No ale nic to, walczymy. Instaluję netqmail-1.06, łatam netqmail-1.05-tls-smtpauth-20070417.patch, aby nauczyć qmaila TLSa i SMTP-AUTH (poszło pięknie), łatam qmail-remote-auth.patch, aby qmail-remote umiał logować się jak zwykły MUA… I co? I dupa! Patch był do starszego qmaila, albo na innym poziomie patchowania, cokolwiek. Nie pasuje i już.

Cóż było robić… napisałem własnego patcha. Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy. Oto mój patch.

Oczywiście jeszcze o /var/qmail/control/smtproutes było trzeba zadbać:
:smtp.gmail.com:587 user@gmail.com password

I teraz działa.

Netia sfailowała z wyborem firmy kurierskiej. Wręczyli mój router-AP firmie DPD. Kurier w czwartek (7.08) chciał się umówić na odbiór, ale jeszcze byłem poza Warszawą. Jeszcze zadzwonił w poniedziałek, ale nie zdążyłem odebrać komórki – trzy dzwonki, tak na oko, i dzwoniący się rozłączył, a dzwonił z zastrzeżonego, więc nie mogłem oddzwonić. Dziś się zaś dowiaduję, że firma kurierska już zwróciła przesyłkę nadawcy jako niedostarczoną! Nie minęło jeszcze “przepisowych” 7 dni, i kurier tylko raz tak naprawdę szczerze próbował się umówić na odbiór… Musiałem Netię pogonić, żeby znowu wysłali ustrojstwo, i to już nie firmą DPD, ale to zajmie jeszcze ze 2-3 dni.

Tymczasem – Polak nie cielę, sobie poradzi. Stary neostradowy modem Sagem F@st 800 bardzo ładnie Netię też obsługuje, także sieć już mam. Śliczne 4 mbit / 500 kbit. I to taniej, niż 1 mbit / 256 kbit w neozdradzie ;P

Przenoszę się właśnie z neostrady tepsowej na netiowy 4mbit – lecz oto znalazłem się w kuriozalnym punkcie.

1 sierpnia wygasła mi umowa z TPSA na neostradę. Sieć padła szybciutko, livebox się nie łączy, prawidłowo. Tegoż samego dnia, wedle umowy, moje łącze miała przejąć Netia – na mocy jakiejś umowy między operatorami o uwolnienie czegoś tam – nie wiem, pewnie i przejęła.

12 sierpnia mieli mi włączyć usługę sieciową, mój wymarzony 4mbit – ale kurier się spóźnia, na dodatek jeszcze ja zgubiłem dowód i mogą być jaja z legitymowaniem się… Dzwonię zatem na netiową infolinię i potwierdzam, że od biedy można z ich internetu korzystać nawet starym Sagemem od neostrady, bo to też ADSL i nawet na tych samych co neo parametrach.

Sagema nie zmusiłem do pracy, no to odpakowałem już zapakowanego do zwrotu liveboxa.

I tu – niespodzianka. Livebox się zsynchronizował… ZALOGOWAŁ na moje dane neostradowe… i dostałem stary adres IP z puli neostrady!

Czyli – mam cały czas neostradę, choć łącze już jest pod kontrolą Netii i z TPSA nie wiąże mnie już zupełnie nic. Hm, to może ja ten internet netiowy zawieszę i będę miał neo za darmo, skoro TPSA o mnie zapomniała? Albo co?

Ale jajo, co?

Popsuła mi się klejownica – najtańsza tandeta, to się nie dziwię, że się wzięła i uszkodziła. Ot, drucik się wziął i urwał od elementu grzewczego, który – oczywiście – rozłożyłem, zacisnąłem na nowo, i złożyłem. Tenże element jednakże mnie zdumiał: otóż całe “serce” klejowniczki stanowią dwie miedziane blaszki, przypięte wprost do kabla od 220V, przedzielone (pękniętym, u mnie) kawałkiem jakiegoś kamieniopodobnego materiału.
Tu moje pytanie do kogokolwiek, kto się zna: cóż to za ledwie przewodzące, grzejące się ładnie, pieroństwo?